Song of the Day

Al een tijdje heb ik geprobeerd iedere dag een nummer op mijn Twitter te gooien. Waarom? Omdat mijn muzieksmaak net zoals die van iedereen weer superieur is aan die van een ander? Ja, ook dat. Maar ook voor mezelf. Zo dwing ik mezelf nieuwe muziek te ontdekken, en zo een bredere muzieksmaak en muziekkennis te krijgen.

Toch kreeg ik in de periode dat ik dat deed best leuke reacties. Van vrienden, en zelfs van een docent. Nogmaals, ik doe het niet voor anderen, maar voor mezelf. Ik post ook alleen wat ik zelf leuk vind. Een zoekopdrachtje op Twitter leert dat er al meer mensen zijn met een Song of the Day. Er zijn al verschillende accounts gemaakt met die titel of soortgelijke titels. Allen met weinig followers doordat ze eind augustus na 3 berichten gestopt zijn. Sommigen posten nog wel, en die hebben dan ook meer dan 150 followers. Nederlandse versies zijn daar nog niet van. En de Engelstalige accounts tweeten voornamelijk mainstream popliedjes, Lady Gaga en dat soort gruwels van artiesten. Ik probeer dat te beperken. Natuurlijk heb ik wel eens een mainstream popliedje in mijn kop, en die post ik dan ook best. Maar iedere dag Lady Gaga en Britney Spears, nee.

Daarom ga ik binnenkort op mijn nieuwe account http://twitter.com/liedvandedag elke dag een nummer posten. Follow me als je het leuk vindt, follow me niet als je het niet leuk vindt. Heel simpel. Ik doe het voor mezelf, niet voor anderen. Maar als anderen het leuk blijken te vinden, kunnen ze me daarop volgen.

Ik ben benieuwd of er iemand in geïnteresseerd is, en of ik dat een beetje van de grond krijg. Ik ga dat account maar eens mooier maken, zodat het lijkt of er iets van werk in zit.

“Hij is weer Werelds Coby!”

Ik gooi met Twitter heel wat op internet. Daar ben ik me van bewust, en daar kies ik voor. Iedere keer weer zet ik een berichtje op internet dat voor iedereen die het maar wil toegankelijk is. Dat accepteer ik. Dat mensen dat dan lezen accepteer ik ook.

Maar waar ik wel moeite mee heb is dat mensen die mij niet kennen, of erger nog bedrijven mij gaan volgen, omdat ik bijv. een keer het woord Cup-A-Soup gebruikt heb (is niet waar, maar tis maar een voorbeeld). Voor dat bedrijf ben ik dan interessant, en dan gaan ze me volgen. Maar waarom zouden ze dat doen? Misschien dat ik 2 keer in het jaar een kopje Cup-A-Soup pak, en dan heel rebels niet eens om 4 uur. Ze zullen dat dan nooit meer van me horen. Daar zit dan een kopje-van-soep medewerker de hele dag te Twitteren en die ziet dat ik naar school ga, muziek luister, een keer een playstation spelletje speel, vervolgens wat tv kijk en weer ga pitten. Leuk voor hem om te weten… maar ik ga Cup-A-Soup niet volgen, en krijg dus ook geen binding met heel dat merk.  

Zo werd ik een paar weken terug ineens opgeschrikt door een mailtje van Brasserie Werelds hier in Tilburg. Ze waren me aan het volgen op Twitter. Nu klinkt volgen al redelijk eng, maar helemaal als je geen idee hebt wie het is. Een blikje op hun Twitter account leerde mij dat ze meer mensen aan het stalken waren, tot ergernis van meerdere Twitteraars. De reactie op de vraag: “Waarom volg je mij?” was de geweldige zin: “Ja we zijn toch allemaal Twitteraars, dan kunnen we elkaar net zo goed volgen!”. U hoort het, binnenkort heb je als het aan Brasserie Werelds ligt miljoenen followers, en follow jij ook miljoenen mensen, waardoor je om de seconde een nieuwe bladzijde krijgt op je account.

Brasserie Werelds, ik had er ook nog nooit van gehoord. Ik wist niet eens waar het zat. Onderzoek wees uit dat het echt verstopt zit in Tilburg, in een steegje. Geen bordje met een pijltje “<– Brasserie Werelds” maar een Twitteraccount. Mensen, wij zijn Brasserie Werelds, wij volgen jullie, kom bij ons eten. Een blikje op het account laat zien dat het ook niet echt zoden aan de dijk zet, zo’n Twitter account voor Brasserie Werelds.

“Erg rustig vanavond. Dus vroeg afsluiten en thuis filmpje kijken”

U ziet het, u wordt van harte welkom geheten bij Brasserie Werelds.
En:

“onbijtje veroberd, nu weer op het weg naar het werk”

Aparte lui van de bediening daar.

Maar de ergste vond ik nog wel:

“Vriendin van mijn compagnon (hoog zwanger) is wederom opgenomen in het ziekenhuis ivm hoge bloeddruk.”

We krijgen meteen zin in eten.

Brasserie Werelds, ze Twitteren dus niet alleen over het dagmenu, aanbiedingen of een broodje zalm met dillesaus gemarineerd in een honing-mosterd saus, mee mayonaise en curry en ajuin. Maar je krijgt voornamelijk berichten dat het niet vol zit en de eigenaar een lamme tak is, de vrouw van de eigenaar een hoge bloeddruk heeft of dat de obers het onTbijt van de gasten naar binnen werken. Juist hierom zal ik nooit een voet binnen zetten in deze Brasserie die vast erg Werelds is.

Ik wil graag van de gelegenheid gebruik maken om voor mijn op één na laatste blog af te sluiten met een fijn toepasselijk rijmpje dat ik in een boek vond in de graftombe van Koning Alexander XI.

“Een Wereldse Brasserie, mèn ziede d’r nie!”

Slaatje Slaan!

Twitter kan leuk zijn. Gewoon met simpele korte berichtjes je gedachten de wereld in gooien. Voor sommige mensen is dit een soort dagboek. Voor die mensen is er een site: http://www.tweetbookz.com/. Deze site probeert even een slaatje te slaan uit het succes van Twitter en lijkt daar nog in de slagen ook.

Je kunt tegenwoordig je vakantiefoto’s laten vereeuwigen in fotoalbums, waarbij de foto’s netjes in papier geprint worden. Nu kan dat dus ook met je Tweets. Je laat je Tweets in een boekje printen, zodat je laten nog eens je Tweets kan nalezen. Tof he? Nee. Nee inderdaad. Totaal niet tof.
Wat heb je hier aan? In mijn ogen vrij weinig. Je krijgt een boek met maximaal 200 Tweets, terwijl een beetje Twitteraar daar al gauw boven zit. Je betaald een minimum van 20 dollar + verzendkosten voor een boekje wat je in de kast zet. Ik vind Twitter leuk, maar er zijn genoeg (gratis) alternatieven om je Tweets overzichtelijk te kunnen doorzoeken.
Een alternatief dat ik wel eens gebruikt heb is http://tweetbackup.com/. Gratis, snel, makkelijk  en je kunt het opslaan op je eigen computer. Alles wat een ervaren Twitteraar wil.

Tweet My Ride

Ford is een Amerikaans automerk dat al jaren degelijke auto-tjes maakt. Ik ken mensen met een Ford, zijn prima wagentjes. Waar andere automerken erg hun best doen Al Gore z’n milieuvriendelijke hielen te likken, gaat Ford het anders doen. Ford richt zich namelijk niet op milieuvriendelijkheid, maar op social media. En dan bedoel ik niet dat ze je gaan volgen op Twitter, of dat je ineens op Facebook de hete adem/uitlaatgassen van Ford in je nek voelt… maar ze gaan Twitter integreren in de nieuwe dashboards.

Yo Dawg

Waar “Mister X to tha Z”: Xzibit bij Pimp My Ride al jaren auto’s volpakt met  beeldschermen, Playstations, skateramps, bowlingbal-schoonmaak-sets, casino’s en jacuzzi’s, gaat nu dus ook Ford nutteloze dingen inbouwen in auto’s.

Ik zie het regelmatig op Twitter. Mensen die in de file zijn massaal aan het Twitter geslagen. Tik bij search “filerijden” in en je krijgt verschillende hits. Je moet wat he… als je je verveelt. Maar is het nou echt goed voor de verkeersveiligheid?
Bij Pimp My Ride vraag ik me dat ook wel eens af. Met 1 hand een balletje je roulette-tafel inrollen, 1 voet om te sturen, de andere voet om te gassen, je elleboog om te schakelen, en met de andere hand kun je nog net die ene gemene eindbaas verslaan op je Playstation. Wat is hier het nut, en moet je dat willen. Als ik in de auto zit is dat een vorm van transport en ontspanning, rustig, een muziekje op en veilig naar de plaats van bestemming.

In nieuwe Fords kun je binnenkort je Twitter bijhouden. De auto leest je Twitter berichten voor. Ik moet er niet aan denken.
“Over 500 meter, linksaf”
“Twitter bericht:”
“Bestemming bereikt.”
Als een van je vrienden je een berichtje stuurt wil je daar op kunnen antwoorden,  en dat kan niet, tenzij je eerder genoemde capriolen uit wil gaan halen.
Voor mij is die toevoeging aan het dashboard door Ford dus echt grote onzin, net als een douche zodat ik m’n hond kan schoonmaken, een rekje voor m’n schoenen, een oefenpop voor m’n kappers-carrière  of een pooltafel op het dak.
Bij iedere aankoop van een nieuwe Ford komt Xzibit je ook effe “uphooken” met een gloedje nieuwe Blackberry “so you can Tweet that you’re driving, while you’re driving!”.

Een chatbox is ook sociaal.

Inmiddels ben ik de 1000 Tweets gepasseerd. Erg veel. Voor sommige mensen te veel. Zij verwijten mensen zoals mij te veel te “chatten” op Twitter. Dat zou Twitter verpesten en het doel van Twitter in hun ogen helemaal verpesten. Ik zie dit dus totaal anders.

Twitter is een site waar je met alles en iedereen communiceert wat je doet, zodat anderen daar op kunnen inhaken. Dat maakt het sociaal. “We” (fanatieke Twitteraars) kregen het verwijt te veel onzin te posten als “Ik ga nu de hond uitlaten.” Ik voelde me aangesproken, want ik heb dat meer dan eens op Twitter gezet. Buiten het feit dat je Twitter niet TE serieus moet nemen en dat je dus best wat onzin op je afgevuurd zal krijgen, klopt het dat dit bericht op zich onzin is. Maar in het ideale Twitter geval, haakt iemand hierop in en zegt: “goh ik ben mijn hond daar ook aan het uitlaten”. En zo heb je een sociale bezigheid.

Juist degene die hierop kritiek leverde heeft een Twitter account maar post niets, omdat het een “chatbox” is. Maar verhelp je dat door zelf niets te posten? Is dat dan wèl de essentie van Twitter? Dan heb je het helemaal niet begrepen in mijn ogen, want zo is het helemaal geen social media maar gewoon een RSS Feed van websites die je volgt op Twitter, of een RSS Feed van andere mensen hun “onzin”. Als je nou eens gewoon begint met posten, zul je zien dat het echt een sociaal ding kan zijn. En als sociaal betekent dat het een chatbox is, is dat in mijn ogen prima.

Moke at 013

A few years ago, Dutch band Moke got famous because Dutch broadcasting company NOS used their song “Last Chance” for a compilation of the greatest match moments at the end of their Champions League football shows. Not long after, they got their 2nd single “Here Comes The Summer” out. They became the house band of a popular daily show in Holland. The Dutch audience got to know them and soon they made a name for themselves. Moke was invited to the biggest festivals in Holland, like Lowlands and Pinkpop. They performed as a warm-up band for Razorlight, Amy McDonald and their friend and godfather of Britpop: Paul Weller.

On 10th December they performed in my home town Tilburg, in music temple 013. The warm-up band was Rigby. Rigby is the new house band for the daily show Moke used to be in once a month. I didn’t know a lot about Rigby, but they surprised me. A great singer, great musicians. In their songs, they refer to British bands Oasis and The Beatles. And when you close your eyes and listen carefully, you will hear their influences. The multiple voice singing, the sometimes dragging voice of the singer, it got Oasis and Beatles written all over it. They will never be as good as them, but they are good in their own way. The best thing about their performance was their cover of Human Nature, of passed away pop icon Michael Jackson.

Moke came on and they played songs from their new album: The Long and Dangerous Sea, and of their debut album: Shorland. Altough I didn’t really like their new album, when hearing the songs live, I completely changed my mind. You can’t compare their songs with any band really. Their debut album was fast, every now and again it sounded like you were riding a rollercoaster, fast riffs and  two-and-a-half-minute songs. But their newest album made them more mature. Their music slowed down a bit, but that doesn’t mean it is less good.

Moke, looking cool as ever, really know how to work with a crowd. Sadly, the crowd didn’t really look up for it. It seemed like nobody knew their songs, except for their debut album hits. When they asked the crowd who bought their newest album only around 100 people responded. And it is a shame really that not a lot of people are familliar with their songs. Because they really have the quality to make it in countries like England and Germany. When touring with Amy McDonald trough Germany the response and media attention was immense. Even living legend Paul Weller aboslutely loved them, that must count for something aye?.

Playing their songs with a lot of expertise, Moke seemed to enjoy theirselves. Having a laugh, making a music. It’s what they do, and what they do best. After they got off the stage it became clear this wasn’t the end. They came back for a great encore which I surely won’t forget for a long time. They played their latest single “Love My Life” which is an absolute cracker. At the end of the show, the band got off one by one. Leaving the drummer behind for one more solo. When he got off, they left the audience with satisfaction… what a great night it had been.

After the gig, they came out at the bar section of 013. They had a chat with the audience and signed a few CDs. The cool lads from Amsterdam show they love music and their audience.
I can really recommend this band. They’re cool, professional and they make great music.

Twitter Fun!

49% van mijn Tweets bestaat uit onzin tweets, 30% uit redelijk onzinnige tweets en nog 20% uit tweets die niemand zal begrijpen. De overige 1% zal dan toch bij die zinnige tweets horen.Maar dat is helemaal niet erg. Het internet staat vol met onzin, dus waarom Twitter niet?

Ik volg bijvoorbeeld http://twitter.com/Shitmydadsays. Een 29 jarige man die nog bij zijn 73-jarige vader woont tweet de oneliners van zijn vader. Deze tweets worden ondertussen door bijna 1 miljoen mensen gevolgd. Grappig? Niet altijd, maar het is in ieder geval lekker simpel, luchtig leesvoer. Gebracht door een chagrijnige en bijdehante bejaarde.

Er is ook een site, BestTweets.com hier komen maandelijks de grappigste Tweets op te staan.
Wat je moet doen om daar op te komen?

• Grappig zijn
• Tweeten in het Engels
• De grappige tweet naar http://twitter.com/bsttwt sturen (@bsttwt)
• Kijken op http://www.besttweets.com

Why So Serious?

Anger Management

Ik tweet over allerlei zaken. Het algemene niveau van mijn tweets zal nooit in de buurt komen van mensen als Barrack Obama. Die ambitie heb ik ook niet echt, maar ik probeer over het algemeen redelijk normale berichten te posten. Iets wat niet intelligent overkomt is vloeken.

Ik probeer het zo veel mogelijk te mijden tijdens het tweeten maar zie wel eens termen staan in berichten van mensen die ik follow. Nu kan ik daar best tegen. Ik ben niet gelovig, kan goed tegen scheldwoorden en gebruik ze zelf veel te veel, maar absoluut niet in mijn Tweets.

Rage Guy, de opvliegende internetheld.

Mocht een werkgever je tweets checken en je scheld om de haverklap op mensen of dingen die je overkomen, dan kom je over als een Tokkie of als iemand die opvliegender is als Gordon Ramsay en Donald Duck bij elkaar.

Toch moet je het zelf weten. Je bepaalt zelf wat je tweet en bent dus zelf verantwoordelijk voor het imago wat je creëert.
Toch is er nu een Twitter gebruiken die je helpt op het rechte pad te blijven. En wel in de vorm van De Bond Tegen Het Vloeken. Deze zichzelf benoemde politieagent der Neerlands taalgebruik corrigeert de Twitteraars die het woordje Jezus of verbastering “jeetje” gebruiken. God Verdoem Me is verboden en vleeswaren mogen al helemaal niet. Ze zien hun tweets nog als een experiment.

Een experiment dat waarschijnlijk nooit geslaagd zal zijn. Een beetje nutteloos zelfs, net als die gehele bond. Mensen corrigeren omdat ze beledigd zijn bij ieder woordje over de persoon waar alleen zij in geloven. Laat mensen roepen wat ze willen. Het komt niet altijd even intelligent over, maar daar zijn mensen zelf verantwoordelijk voor. Vrijheid van vloekuiting. Val mensen dus niet lastig met corrigerende teksten als:

Vreemd, van 20.000 roepnamen horen we er 1 als stopwoord: Jezus. Voor veel mensen is de naam heilig. Gebruik de naam met respect.

of:

Waarom misbruik je de naam van Jezus zo grof? Ook twitteraars storen zich hieraan en je kwetst ze hiermee!

De Bond Tegen Het Vloeken: voor mij is dit experiment (wat is jullie doelstelling?) bij voorbaat kansloos en nutteloos. Je valt mensen lastig die hier totaal geen boodschap aan hebben. Er moeten toch betere manieren zijn om je punt duidelijk te maken.

Mocht je de Bond willen volgen, hier is hun account: http://twitter.com/bondthvloeken

Twinbrekers!

Iedereen zit op Twitter. Van bankdirecteur tot muzikant. Van slager op de hoek tot vuilnisman. Van Leger des Heils-soldaat tot inbreker. En nou net voor dat laatste “beroep” is Twitter soms een uitkomst. Verzekeraar FBTO heeft zijn klanten al opgeroepen voorzichtig te zijn met het verspreiden van informatie op het internet waarmee kwaadwillenden vrij spel hebben.

Bob Stehmann, manager marketing FBTO: “Internet biedt vrijheid. Het past in een vrij leven dat iedereen wil leiden. Een nadeel van online communiceren is dat persoonlijke informatie direct op straat ligt. Het plaatsen van vakantie-informatie op Twitter of Hyves of het bijhouden van een vakantieblog geeft inbrekers inzicht in de persoonlijke levenssituatie. Vroeger controleerden inbrekers de papieren brievenbus om te achterhalen of iemand op vakantie was, nu kijkt men in de digitale brievenbus.“

In de Verenigde Staten heeft volgens een man een Tweet al geleid tot een inbraak.

Like a lot of people who use social media, Israel Hyman and his wife Noell went on Twitter to share real-time details of a recent trip. Their posts said they were “preparing to head out of town,” that they had “another 10 hours of driving ahead,” and that they “made it to Kansas City.”
While they were on the road, their home in Mesa, Ariz., was burglarized. Hyman has an online video business called IzzyVideo.com, with 2,000 followers on Twitter. He thinks his Twitter updates tipped the burglars off.
“My wife thinks it could be a random thing, but I just have my suspicions,” he said. “They didn’t take any of our normal consumer electronics.” They took his video editing equipment.

Een mogelijkheid is om je account gesloten te maken. Zo kunnen alleen de mensen die jij toestemming geeft jouw berichten lezen. Ik heb dit niet, en probeer gewoon op te passen met wat ik d’r op slinger. Het grondbeginsel van Twitter is dat iedereen elkaar kan volgen, en dat wordt zo een beetje tegengewerkt. Het nadeel is wel dat ook mensen die jou niet “followen” ook je berichten kunnen lezen. Pas dus op met wat je er op gooit.

Tweet dus niet dat je op vakantie naar Spanje gaat en nu een week zonder laptop moet doen. Want bij terugkomst in Nederland zou je wel eens langer zonder laptop moeten doen. Pas ook op met de gps locatie die veel telefoons kunnen versturen. Als je eerst een berichtje post dat je zo weggaat met de exacte plaats van je huis, en 4 uur later dat je met je lamme kadaver aan het Spaanse strand ligt…. dan geef je Inbreker 2.0 vrij spel. Er is ook iemand op Twitter aanwezig die er min of meer voor waarschuwt: http://twitter.com/inbreker

Ter afsluiting: er zijn vele Twitter woorden die ik absoluut niet gebruik, zoals Twexit… vanaf nu geef ik de moderne inbreker de naam: Twinbreker. Meneer van Dale kom d’r maar in!

“Jij doet dat wel veel!”

Nu de lessen Communicatie en ICT op school over Social Networking gaan is Twitter een onvermijdelijk gespreksonderwerp. De afgelopen 2 weken hebben al meer dan 10 klasgenoten zich geregistreerd als nieuwe followers op Twitter. Veel gehoorde uitspraken zijn: “Ik snap het nut er nog niet van”, “Ik vind het nog maar onzin”, “Waarom zou je dat doen?” en “Jij doet dat wel veel!”. Het gekke is… na bijna 700 Tweets weet ik nog niet een reactie op alle uitspraken.

Sinds 31 mei zit ik op Twitter, dat is net iets meer dan 6 maanden. In die 6 maanden postte ik 693 berichten op Twitter. Dat is bijna 4 berichten per dag. Dat komt met name doordat eerder genoemde uitspraken ook in mij op kwamen toen ik een account aanmaakte. En nog steeds weet ik het niet echt. Nu haal ik dat gemiddelde hard omhoog met vele berichten per dag.

Beginnende Twitteraars zullen niet veel berichten posten.  Zo om de paar dagen een keer een tweet. Maar dat is nou net waarom het niet leuk is in. Als je actief bent op Twitter zul je vaker een reactie krijgen, zul je meer interactiviteit meemaken. Dat is nou net het unieke aan Twitter.

Op Hyves heb je de Wie Wat Waar… waar je je huidige “status” kwijt kunt. Mensen posten daar: “Zo naar school, daarna werken bij café dancing poolbiljart zalenverhuur bar Het Huukske, dan naar verjaardag van oma en daarna naar bed want morgen weer vroeg op voor school maar geen zin want school is stom.”
En dat zijn nou vaak net de mensen die Twitter niet leuk vinden omdat niemand hoeft te weten dat je naar de verjaardag van je oma bent. Ook is er maar een zeer beperkte mogelijkheid tot feedback en aanvullingen.

Op Twitter krijg je alleen wat jij wilt. Jij followt wie jij interessant vindt. En krijgt dus ook alleen die berichten die jij graag ontvangen wilt. Vind jij Paul de Leeuw geweldig, maar hoef je niet te weten wat zijn kinderen doen, follow jij hem niet. Wil je het laatste shownieuws volgen? Twitter geef het je binnen no-time.

Terug naar de vraag waarom ik Twitter.
Het is een gewoonte, het is leuk om te doen, en het is voor mij de vervanging voor Hyves en Facebook wat beide te veel is. Te veel mogelijkheden. Twitter is lekker snel, snel even een berichtje posten, met een (wazige) foto d’r bij. Reacties krijgen op je berichten of foto’s, of feedback van anderen op een ontwerpje waar je mee bezig bent. Welke nieuwe film moet je gezien hebben? Welke artiest is the next big thing? je leest het op Twitter.

Vooral die gewoonte berichten op Twitter te zetten is waar het wringt met nieuwe gebruikers. Je moet er in groeien. Je moet aan het idee wennen. Zie het als een interactieve versie van Wie Wat Waar op hyves. Post eens een foto, geef reacties op anderen, en blijf volhouden. Na een tijdje zul je meer bekenden op Twitter tegenkomen en ga je zien dat het echt een sociaal iets kan zijn. Maar dat zal je in het begin nogal tegenvallen. Maar ga door, ga vooral door met Tweeten, uiteindelijk zul je het leuk vinden.